۱. کدام شیرآلات آستردار در فرآیند لیچینگ اسیدی در کارخانه‌های هیدرومتالورژی دوام می‌آورند؟

پاسخ سریع:

PFA-شیرهای آستردار به احتمال زیاد زنده می مانند لیچینگ اسید در هیدرومتالورژی گیاهان. شیرهای توپی، پروانه‌ای و دیافراگمی با آستر PFA برای مایعات اسیدی شفاف توصیه می‌شوند، در حالی که شیرهای دیافراگمی با آستر لاستیکی تمام‌گذر برای دوغاب‌های اسیدی هستند. YOUFUMI تولید می کند PTFE یا PFA آسترها برای زنده ماندن لیچینگ اسید در هیدرومتالورژی مدارهای. آنها تا حدود 180 درجه سانتیگراد را تحمل می کنند زمانی که مایع جامدات کمی دارد. بالاتر از آن دما، یا با دوغاب درشت، قطعات سرامیکی یا تیتانیومی انتخاب ایمن تری هستند.

چرا سرویس هیدرومتالورژی شیرهای معمولی را از بین می برد؟

سرویس متالورژیکی شیرهای معمولی را از بین می برد زیرا از چندین جهت به طور همزمان به آنها حمله می کند. اسید خورنده، ذرات معدنی ساینده، رسوب جامدات، فشار دیفرانسیل بالا، فلشینگ/کاویتیشن و چرخه مکرر بر شیرها تأثیر می گذارد. یک شیر معمولی که برای آب تمیز یا خط شیمیایی ساده استفاده می شود، ممکن است در عرض چند هفته یا چند ماه به یک مسیر نشتی، انسداد مسدود شده یا نشیمنگاه فرسوده تبدیل شود.

هر کارخانه اسید را از سه مرحله عبور می دهد: لیچینگ، خالص سازی محلول و بازیابی فلز.

1. لیچینگ زمانی است که فلز وارد محلول می شود. مایعات لیچ اغلب حاوی اسید سولفوریک در غلظت 50 تا 200 گرم در لیتر هستند. این قدرت به فولاد ضد زنگ حمله می کند و فولاد کربن را در عرض چند هفته خورده می کند. لیچینگ تحت فشار علاوه بر اسید، گرما و فشار را اضافه می کند.
2. خالص سازی محلول محلول را جدا و غلیظ می کند. این مرحله غلظت فلز هدف را افزایش می دهد و ناخالصی ها را حذف می کند تا بازیابی پایین دستی بتواند محصولی تمیز تولید کند.
3. بازیابی فلز زمانی است که فلز از محلول خارج می شود. محلول خالص شده را به یک محصول جامد تبدیل می کند، مانند کاتد فلزی، پودر فلزی، کنسانتره یا یک ترکیب شیمیایی.

این سه فرآیند بر پایداری شیر تأثیر می گذارند. چرخه نیز آن را بدتر می کند، زیرا هر ضربه یک دروازه چاقوی فشاری مقداری اسید را تخلیه می کند. سپس آن اسید به کف، تجهیزات مجاور و محرک شیر آسیب می رساند. جامدات فرسایش را اضافه می کنند و سولفات های فلزی رسوب را در اطراف نشیمنگاه ها و ساقه ها اضافه می کنند.

شرایط نامطلوب نیز مهم هستند. یک جهش دمایی کوتاه یا یک جیب اسید موضعی در نقطه تزریق می تواند از مبنای طراحی فراتر رود. پایانه های مرده و تخلیه ها را بررسی کنید، زیرا اسید راکد ابتدا شکاف ها را می خورد.

شیرهای توپی و پروانه ای آستردار واقعاً کجا کار می کنند؟

شیرهای توپی و پروانه ای آستردار در جایی که مایع شفاف و زیر 180 درجه سانتیگراد است، از لیچینگ اتمسفریک تا خوراک الکترووینینگ بهترین عملکرد را دارند.

تغذیه لیچینگ و اتوکلاو

شیرهای توپی آستردار برای خطوط لیچینگ مخزن اتمسفریک و توده ای، که از دمای محیط تا حدود 100 درجه سانتیگراد اجرا می شوند، مناسب هستند. آنها خطوط محلول لیچ باردار، دوز اسید و بازگشت رافینیت را ایزوله می کنند.

اتوکلاوها متفاوت هستند. اکسیداسیون تحت فشار در دمای 225 تا 250 درجه سانتیگراد اجرا می شود که از محدودیت های فلوروپلیمر فراتر می رود، بنابراین مهندسان معمولاً آلیاژهای تیتانیوم را مشخص می کنند. از آسترهای فلوروپلیمر فقط در خطوط آماده سازی خوراک و خنک کننده استفاده کنید.

جداسازی جامد-مایع و CCD

شیرهای پروانه ای آستردار در خطوط سرریز شفاف و آب شستشوی مدار دکانتاسیون جریان مخالف (CCD) قرار می گیرند. تخلیه جامد متراکم از زیر جریان غلیظ کننده به زودی یک آستر نرم تر را فرسایش می دهد. از قطعات سرامیکی و شیرهای فشاری یا دروازه های چاقویی استفاده کنید.

استخراج حلال (SX-EW)

مدارهای میکسر-رسوب دهنده مایع آبی و استخراج کننده های آلی مانند LIX، Cyanex و اسید ورساتیک را جابجا می کنند. فاز آلی متورم می شود و بسیاری از درزگیرهای الاستومری را حل می کند اما PFA یا PTFE را نه. سطح تمیز روی فلوروپلیمر همچنین تجمع استخراج کننده را در خروجی شیر رسوب دهنده به حداقل می رساند.

در یک SX-EW کارخانه، همین شیرهای توپی آستردار محلول استریپ و الکترولیت داغ را نیز جابجا می کنند.

الکترووینینگ و باطله

خوراک الکترووینینگ الکترولیت سولفات مس اسیدی داغ را به سلول های کاتد منتقل می کند. آسترهای فلوروپلیمر جذب فلز را محدود می کنند که از خلوص کاتد محافظت می کند.

باطله ها دوباره متفاوت هستند. دوز آهک برای خنثی سازی نیاز دارد شیرهای دیافراگمی برای جامدات ریز. خطوط دوغاب باطله نیاز به روکش سخت دارند شیرآلات معدنی, ، نه آسترهای نرم.

کدام آستر را انتخاب کنید: PTFE، PFA یا سرامیک؟

PTFE یا PFA را برای مایع شفاف خورنده و سرامیک را برای دوغاب ساینده انتخاب کنید.

• PTFE: آسترهای پرس شده و تف جوشی شده تقریباً در برابر تمام اسیدهای لیچ تا حدود 180 تا 200 درجه سانتیگراد مقاومت می کنند. هزینه بسیار کمتر از بدنه های تیتانیومی یا هاستلوی باقی می ماند.
• پی اف ای: PFA قابل پردازش با ذوب در بدنه قالب گیری انتقالی می شود، بنابراین آستر متراکم است و اشکال پیچیده را دنبال می کند. در برابر نفوذ بهتر مقاومت می کند و طرح های توپی و پروانه ای به 200 درجه سانتیگراد می رسند.
• سرامیک: قطعات آلومینا یا زیرکونیا در برابر سایش در دوغاب مقاومت می کنند. آنها از ضربه و شوک حرارتی می ترسند، بنابراین لرزش خط و نرخ گرم شدن را بررسی کنید.

PFA اسید سولفوریک را تا 98% در دمای 120 درجه سانتیگراد در رتبه بندی های محافظه کارانه تحمل می کند، اما منحنی فشار-دما شیر همچنان حاکم است. خلاء می تواند آستر را از بدنه جدا کند و تمیز کردن با بخار می تواند آن را تاول بزند. هر دو شرط را در RFQ ذکر کنید.

چگونه نوع شیر را با وظیفه مطابقت می دهید؟

هنگام تطبیق نوع شیر با وظیفه، ابتدا عملکرد را شناسایی کنید، خواه ایزولاسیون، تنظیم، جلوگیری از جریان برگشت یا انحراف باشد. پس از آن، آن را با وظیفه سیال مطابقت دهید، که خوردگی، سایش، جامدات، فشار، دما، چرخه یا نشتی است. اشتباه رایج هنگام انتخاب شیر در متالورژی مرطوب بر اساس اندازه و مواد لوله نیست، بلکه بر اساس وظیفه است.

• شیرهای توپی آستردار: مایع شفاف، انتقال اسید و خطوط الکترولیت را با افت فشار کم ایزوله می کنند.
• شیر پروانه‌ای آستردار: برای خطوط مایع با قطر بزرگ استفاده می‌شود، جایی که وزن و هزینه اهمیت دارد.
• شیرهای کنترلی آستردار: دوزینگ اسید و تنظیم مایع شفاف.
• شیرهای سرامیکی: برای مواد جامد ساینده CCD که آستر نرم به سرعت فرسوده می‌شود، استفاده می‌شود. شیر دوغاب با تریم سخت، منطق مشابهی را دنبال می‌کند.

شیر توپی دو طرفه آستردار

طراحی فشرده؛ ریخته گری سرمایه گذاری؛ لاینینگ PFA/FEP بکر؛ طراحی توپ و ساقه یک تکه ضد انفجار؛ آب بندی ساقه بدون نیاز به نگهداری؛ بسته شدن حباب تنگ؛ مقاومت بالا در برابر نفوذ؛ گشتاور عملیاتی کم؛ مقاومت در برابر خلاء

مشاهده جزئیات محصول

قبل از سفارش، پنج عدد را به تامین کننده ارسال کنید: غلظت اسید، دمای اوج، درصد جامدات، ریسک خلاء و فرکانس چرخه. عملگرها را برای شیرهای قدیمی، نه شیرهای نو، اندازه کنید، زیرا نیرو در حین کار افزایش می‌یابد. سیلندرهای فنری ایمن، اپراتورها را هنگام افت فشار هوا محافظت می‌کنند و میله‌های اتصال بلند، تعویض ایمن درزگیر را امکان‌پذیر می‌سازند.

نتیجه گیری

در هر کجا که مایع شفاف باشد و دمای آن زیر ۱۸۰ درجه سانتیگراد باقی بماند، از شیرهای توپی و پروانه‌ای آستردار PTFE یا PFA استفاده کنید. در مواردی که جامدات یا حرارت اتوکلاو غالب هستند، از سرامیک یا تیتانیوم استفاده کنید. غلظت اسید، دمای اوج، جامدات و ریسک خلاء را در هر استعلام ذکر کنید.

برای خطوط مایع لیچ، استخراج و الکترووینینگ، با شیر توپی روکش‌دار YOUFUMI برای جداسازی شروع کنید. شیر پروانه ای روکش دار YOUFUMI را برای خطوط بزرگتر اضافه کنید. داده‌های فرآیند خود را به YOUFUMI ارسال کنید برای توصیه آستر و شیر.

شیر توپی سه طرفه آستردار

طراحی فشرده؛ ریخته گری سرمایه گذاری؛ لاینینگ PFA/FEP بکر؛ طراحی توپ و ساقه یک تکه ضد انفجار؛ آب بندی ساقه بدون نیاز به نگهداری؛ بسته شدن حباب تنگ؛ مقاومت بالا در برابر نفوذ؛ گشتاور عملیاتی کم؛ مقاومت در برابر خلاء

مشاهده جزئیات محصول

سوالات متداول

کدام نوع آستر برای لیچینگ اسید مناسب‌تر است؟

PFA برای اکثر مایعات لیچ مناسب است زیرا متراکم، قالب‌گیری شده و در برابر نفوذ مقاوم است. PTFE در هزینه کمتر برای کاربردهای متوسط، مقاومت شیمیایی مشابهی را ارائه می‌دهد. سرامیک را فقط در مواردی که جامدات غالب هستند انتخاب کنید.

آیا می‌توان از شیرهای آستردار PTFE برای اسید سولفوریک در دمای ۹۰ درجه سانتیگراد استفاده کرد؟

بله. آسترهای PTFE اسید سولفوریک را به خوبی بالاتر از ۹۰ درجه سانتیگراد، تا حدود ۱۸۰ درجه سانتیگراد در اکثر طرح‌ها، تحمل می‌کنند. ابتدا غلظت اسید، جامدات و تمیز کردن با بخار را بررسی کنید، زیرا بخار می‌تواند آستر را تاول بزند.

چه تفاوتی با شیرهای دوغاب دارند؟

آسترهای فلوئوروپلیمر نرم، مایع خورنده شفاف را آب‌بندی می‌کنند. شیر دوغاب از تریم سخت، سرامیک یا طراحی با نشیمنگاه فلزی برای مقاومت در برابر جامدات استفاده می‌کند. شیرهای معدن برای باطله و زیرجریان به این مواد سخت‌تر نیاز دارند.